Gå til hovudinnhald
Tilgjenge
ordbøkene.no
, Bokmålsordboka og Nynorskordboka
Bokmålsordboka og Nynorskordboka
NN
Nettsidespråk,
, Display language
, Мова
Meny
Hjelp
Om ordbøkene
Innstillingar
Kontakt oss
NN
Nettsidespråk,
, Display language
, Мова
Avansert søk
Vanleg søk
Ordbøker
Begge ordbøkene
Bokmålsordboka
Nynorskordboka
Søk
Oppslagsord
Med bøygde former
Fritekstsøk
Ordklasse
alle
verb
substantiv
adjektiv
pronomen
determinativ
adverb
preposisjonar
konjunksjonar
subjunksjonar
interjeksjonar
Nullstill
Listevisning
Søkjehjelp
6 treff
Bokmålsordboka
5
oppslagsord
forfølger
substantiv
hankjønn
Vis bøyning
Betydning og bruk
person som
forfølger
noen
Eksempel
unnslippe
forfølgerne
sine
Artikkelside
forfølge
verb
Vis bøyning
Opphav
fra
lavtysk
;
av
for-
(
2
II)
og
følge
(
3
III)
Betydning og bruk
følge etter for å fange eller drepe
Eksempel
forfølge
byttet
følge og plage
Eksempel
forfølge
opposisjonelle
;
bli forfulgt for sin tros skyld
;
kjenne seg forfulgt av uhell
;
minnene
forfølger
henne
stadig arbeide med for å føre videre
;
fortsette med, følge opp
Eksempel
forfølge
en idé
;
forfølge
en tankegang
;
forfølge suksessen
bringe for retten
Eksempel
forfølge
en sak
Artikkelside
paparazzo
substantiv
hankjønn
Vis bøyning
Uttale
paparatˊso
Opphav
fra
italiensk
etter navnet på en innpåsliten pressefotograf i filmen La Dolce Vita (1960) av Federico Fellini
Betydning og bruk
fotograf
som forfølger kjente personer for å ta bilder av dem,
særlig
i private situasjoner
;
snikfotograf
Eksempel
paparazzoene trengte seg frem for å ta bilder
Artikkelside
blodhund
substantiv
hankjønn
Vis bøyning
Opphav
fra
engelsk
Betydning og bruk
kraftig hund med god luktesans og sporsans
i overført betydning
: brutal, pågående forfølger
Artikkelside
los
2
II
substantiv
hankjønn
Vis bøyning
Opphav
fra
tysk
‘løs’, opprinnelig kommandoord til en hund når den slippes løs
Betydning og bruk
det at en jakthund gir hals når den forfølger vilt
Eksempel
få
los
;
losen
gikk oppi lia
som etterledd i ord som
harelos
Artikkelside
Nynorskordboka
1
oppslagsord
forfølgje
,
forfylgje
,
forfølge
forfølgja, forfylgja, forfølga
verb
Vis bøying
Opphav
frå
lågtysk
;
av
for-
(
2
II)
og
følgje
(
3
III)
Tyding og bruk
følgje etter for å fange eller drepe
Døme
forfølgje
byttet
følgje og plage
Døme
forfølgje opposisjonelle
;
vere forfølgd av uhell
;
minna
forfølgjer
han
stadig arbeide med for å føre vidare
;
halde fram med, følgje opp
Døme
forfølgje
eit mål
;
forfølgje
suksessen
gå rettens veg med
Døme
forfølgje ei sak
Artikkelside