vike 1
vika
verb
Opphav
norrønt víka, víkjaTyding og bruk
- dra seg bort frå;flytte seg til sides eller attende
Døme
- fienden vik attende;
- vike av frå kursen;
- blikket hennar veik til sides;
- sjå på noko utan å vike med blikket
- fjerne seg til føremon for noko anna;gje bort, overlate (3), avstå (2)
Døme
- vike plassen som leiar;
- solskinet fekk vike for regn og ruskevêr;
- eg lyt vike for å sleppe til andre;
- andre omsyn måtte vike for kortsiktig avkastning;
- den koselege gata måtte vike for store kontorbygg;
- dagen måtte vike for natt
- ikkje handle eller vere i tråd med noko;unnlate å følgje opp eller ta tak i noko
Døme
- vike frå ansvaret sitt;
- bli tvinga til å vike frå eigne prinsipp;
- boka vik unna det verkelege spørsmålet
Døme
- ein må vike for ambulansen;
- her må bilar vike for syklistar;
- normalt skal ein vike for trafikk frå høgre;
- motorbåtar skal vike for seilskuter
- gje etter for;bøye av
Døme
- vike for lova;
- til slutt måtte ho vike av for presset;
- eg vik ikkje ein millimeter
Faste uttrykk
- på vikande fronti ferd med å gje opp, gje etter eller liknande;
på defensiven