vag
adjektiv
Opphav
frå fransk, av latin vagus ‘omflakkande, ustø’; samanheng med vagabondTyding og bruk
- som ein har ei svak og utydeleg kjensle eller oppfatning av;lite distinkt, utydeleg, uklar (2), ubestemmeleg
Døme
- ha ei vag aning;
- vage konturar;
- kjenne ei vag kjensle av sorg;
- studietida er no eit vagt minne
- som ikkje har eller gjev ein klar og tydeleg bodskap;
Døme
- eit vagt omgrep;
- tala var full av vage formuleringar;
- seie noko vagt om planane for framtida