Enkelt søk | Nynorskordboka

Nynorskordboka 4 oppslagsord

tute 2

tuta

verb

Opphav

frå lågtysk ‘blåse i horn’, opphavleg lydord, samanheng med tut (; jamfør tyte (

Tyding og bruk

ule (2
Døme
- ulven, ugla, vinden tutar;
- ein får tute med dei ulvane ein er i lag med – ein får gjere som dei ein omgåst;
- båten, bilen, toget tutar – i ei fløyte el. eit horn som signal
blåse med lange støytar (i eit musikkinstrument)
Døme
- han tutar i luren, hornet
gråte (sterkt), skrike
Døme
- eg er så lei meg at eg kunne tute;
- kva tutar du for?

Faste uttrykk

tuta øyra fulle
stadig høyre om noko
han fekk tuta øyra fulle med reklame

tute 1

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

tut 1

substantiv hankjønn

Opphav

samanheng med tyte (; tyte ( og tytebær

Tyding og bruk

røyr- eller renneforma framspring på behaldar til å helle væske gjennom
Døme
- tuten på kanna, flaska, mugga
trektforma opning for lyden på blåseinstrument, gammaldags grammofon o a
trut, (spiss) munn
Døme
- kysse nokon på tuten;
- gjere tut – lage trutmunn

tut 2

substantiv inkjekjønn

Opphav

Tyding og bruk

lyd frå noko(n) som tutar

Døme

høyre tutet frå bilen, luren, ulvane, ungane;
blåse to tut i hornet

Fann du ordet du leita etter?