kontrapunkt
substantiv inkjekjønn
Opphav
av latin (punctum) contra punctum ‘(note) mot note’Tyding og bruk
- komposisjonsform der ein set ein eller fleire melodiar til ein hovudmelodi
- kvar av dei melodiane som ein set til ein hovudmelodi i kontrapunkt (1)
- to eller fleire melodiar i kontrapunkt (1) som kling saman