Nynorskordboka
deng
substantiv hankjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein deng | dengen | dengar | dengane |
Opphav
av dengjeTyding og bruk
Døme
- få deng;
- gje motstandaren ein deng
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein deng | dengen | dengar | dengane |