Bokmålsordboka
vanvørden, vanvøren
adjektiv
| entall | flertall | ||
|---|---|---|---|
| hankjønn / hunkjønn | intetkjønn | bestemt form | |
| vanvørden | vanvørdent | vanvørdne | vanvørdne |
| vanvøren | vanvørent | vanvørne | vanvørne |
| entall | flertall | ||
|---|---|---|---|
| hankjønn / hunkjønn | intetkjønn | bestemt form | |
| vanvørden | vanvørdent | vanvørdne | vanvørdne |
| vanvøren | vanvørent | vanvørne | vanvørne |