Bokmålsordboka
røykfri, røkfri
прикметник
| однина | множина | ||
|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | |
| røkfri | røkfritt | røkfrie | røkfrie |
| røykfri | røykfritt | røykfrie | røykfrie |
Значення та вживання
- som ikke gir fra seg røyk (2, 1)
Приклад
- en ovn som gir røykfri forbrenning
- som har forbud mot røyking
Приклад
- skolen skal være røykfritt område
- som ikke røyker, særlig brukt om noen som har røykt tidligere
Приклад
- hun har vært røykfri i tre måneder