Avansert søk

5 treff

Nynorskordboka 5 oppslagsord

vyrdlaus, vyrdslaus, vørdlaus, vørdslaus

adjektiv

Tyding og bruk

  1. som ikkje er varsam eller ser seg føre;
    som ikkje tek omsyn;
    Døme
    • vyrdlaus framferd;
    • vyrdlaust prat
    • brukt som adverb:
      • fare vyrdlaust fram;
      • han køyrde raskt og vyrdlaust
  2. Døme
    • vere vyrdlaus med seg sjølv;
    • vyrdlaust vanstell

ukjure

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

  1. usømeleg og likesæl levemåte
    Døme
    • gje seg i ukjura
  2. usømeleg, rå og vørdlaus person;
    Døme
    • tei still, di ukjure!

slarv 1

substantiv hankjønn

Opphav

av slarve

Tyding og bruk

  1. slurvete og vørdlaus person
  2. dårleg, lausmunna person

garp

substantiv hankjønn

Opphav

norrønt garpr ‘uredd kar, hardhaus’

Tyding og bruk

  1. rå, vørdlaus person;
    høgrøysta, flåkjefta person;
  2. om eldre forhold: nemning på hanseat i Bergen

kynikar

substantiv hankjønn

Uttale

kjyˊnikar

Opphav

frå gresk; jamfør kynisk

Tyding og bruk

  1. tilhengjar av kynisme (1)
  2. person som ikkje trur på ideal;
    kald og omsynslaus person;
    vørdlaus person