Avansert søk

Nynorskordboka 2 oppslagsord

substantiv inkjekjønn

det ein snakkar om

verb

norrønt sleppa; av sleppe (

miste eller løyse taket i noko;
late noko eller nokon røre seg fritt;
jamfør sleppe (2
Døme
- ho sleppte koppen i golvet;
- dei har sleppt buskapen på beite;
- han sleppte hunden laus;
- selja slepper borken;
- slepp meg!
- sjukdomen har sleppt henne;
- dei sleppte han ut av fengselet;
- han sleppte gråten laus
la seg gli;
falle
Døme
- sleppe seg ned frå ei grein
slutte å interessere;
slutte å halde fast ved
Døme
- ideen ville ikkje sleppe meg;
- dei ville ikkje sleppe samtaleemnet
bryte av;
stanse
Døme
- vi tek til att der vi sleppte

sleppe av syne
ta auga frå;
ikkje følgje med på
eg kan ikkje sleppe ungane av syne
sleppe seg
om småbarn: byrje å gå utan hjelp
sleppe ut av seg
buse ut med (noko ein burde teie med)
som sleppt ut av ein sekk
plutseleg og kraftig
stormen kom som sleppt ut av ein sekk