Gå til hovudinnhald
Tilgjenge
ordbøkene.no, Bokmålsordboka og Nynorskordboka

Avansert søk

Vanleg søk
Søkjehjelp
9 treff

Nynorskordboka 9 oppslagsord

incest, insest

substantiv hankjønn

Uttale

insesˊt

Opphav

av latin incestus ‘utuktig, urein’, av in- og castus ‘kysk’; jamfør in-

Tyding og bruk

  1. seksuelt overgrep mot eigne barn, barnebarn eller oldebarn
  2. kjønnsleg omgang mellom personar som er så nærskylde at dei ikkje kan gifte seg;
Artikkelside

sedskapsforbrytar

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

person som er skuldig i eit sedskapsbrot, til dømes valdtekt, seksualisert vald, incest eller seksuell omgang med mindreårige;
Artikkelside

seksualforbrytar

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

person som er skuldig i eit seksualbrotsverk, til dømes valdtekt, seksualisert vald, incest eller seksuell omgang med mindreårige;
Artikkelside

seksualbrotsverk, seksualbrottsverk

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

samnemning for straffbare seksuelle handlingar som valdtekt, seksualisert vald, incest, seksuell omgang med mindreårige, hallikverksemd eller liknande
Artikkelside

seksualbrotsmann, seksualbrottsmann

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

person som er skuldig i eit seksualbrotsverk, til dømes valdtekt, seksualisert vald, incest eller seksuell omgang med mindreårige;
Artikkelside

sedskapsbrotsmann, sedskapsbrottsmann

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

person som er skuldig i eit sedskapsbrot, til dømes valdtekt, seksualisert vald, incest eller seksuell omgang med mindreårige;
Artikkelside

sedskapsbrot, sedskapsbrott

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

samnemning for straffbare seksuelle handlingar som valdtekt, seksualisert vald, incest, seksuell omgang med mindreårige, hallikverksemd eller liknande;
Artikkelside

blodskam

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

kjønnsleg omgang mellom personar som er så nærskylde at dei ikkje kan gifte seg;
Artikkelside

incestuøs, insestuøs

adjektiv

Tyding og bruk

som kjem av eller er prega av incest
Artikkelside