Avansert søk

Nynorskordboka 6 oppslagsord

imponere

imponera

verb

Opphav

frå latin ‘setje, leggje i, på, narre’

Tyding og bruk

gjere sterkt inntrykk på;

fylle med beundring og respekt;

jamfør imponerande

Døme

imponere nokon;
bli imponert av noko;
eg er imponert over spelarane

solo 1

substantiv hankjønn

Opphav

Tyding og bruk

song eller spel framført av éi røyst eller eitt instrument
Døme
- syngje ein solo;
- saksofonisten imponerte med strålande soloar
(del av) musikkstykke for éi røyst eller eitt instrument
dans som éin person utfører
Døme
- ei ballettframsyning med fem soloar

blink 1

substantiv hankjønn

Opphav

frå tysk

Tyding og bruk

merke til å sikte eller skyte på;
(svart, rund) flekk midt i ei skyteskive
Døme
- skyte på blink;
- treffe blinken;
- skyte blink
merke på trestamme etter blinking;
blekk (1, 1);
jamfør blinke (1
samling av tre som er blinka (1
Døme
- selje blinken på rot

Faste uttrykk

fylle blinken
i skiskyting: treffe alle blinkane på skyteskive
på tredje skyting imponerte han med å fylle blinken
midt i blinken
nett det ein ynskjer;
heilt rett
dette må vere ei bok midt i blinken for deg

soliditet

substantiv hankjønn

Opphav

frå fransk; jamfør solid

Tyding og bruk

det å vere sterk og tole mykje;
jamfør solid (1)
Døme
- soliditeten til bygget
det å vere grundig og påliteleg;
jamfør solid (5)
Døme
- soliditeten i arbeidet imponerte
det å ha trygg og god økonomi;
jamfør solid (6)
Døme
- soliditeten i firmaet er ikkje god

fylle blinken

Tyding og bruk

i skiskyting: treffe alle blinkane på skyteskive;

Sjå: blink

Døme

på tredje skyting imponerte han med å fylle blinken

frimerketaktikk

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

det å bruke frimerke (2) i ein kamp

Døme

spelarane imponerte sjølv mot offensivt forsvar og frimerketaktikk