Avansert søk

Nynorskordboka 2 oppslagsord

ueffen

adjektiv

Opphav

av u- ( og lågtysk effen; same opphav som tysk eben ‘jamn’

Faste uttrykk

ikkje ueffen
ikkje verst;
nokså god
denne bilen var slett ikkje ueffen;
ei løysing som ikkje er heilt ueffen

ikkje ueffen

Tyding og bruk

ikkje verst;

nokså god;

Sjå: ueffen

Døme

denne bilen var slett ikkje ueffen;
ei løysing som ikkje er heilt ueffen