Avansert søk

Nynorskordboka 2 oppslagsord

trutne

trutna

verb

Opphav

norrønt þrútna; av truten

Tyding og bruk

bli troten (1;
svelle opp;
hovne
Døme
- føtene har trutna
om treverk: svelle ut eller bli tett av væte
Døme
- den gisne stampen har trutna etter han vart sett i vatn;
- døra har trutna så ho går ikkje att

truten

adjektiv

Opphav

norrønt þrútinn

Tyding og bruk

troten (1, oppsvulma, hoven (1)
Døme
- ein truten finger;
- vere truten i andletet av tannverk
som har trutna
Døme
- døra er så truten