Avansert søk

Nynorskordboka 2 oppslagsord

toppunkt, topp-punkt

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

i matematikk: punkt der dei to beina i ein vinkel møtest
Døme
- toppvinklar har sams toppunkt
høgaste punkt;
høgdepunkt;
høgaste grad
Døme
- toppunktet på Bergensbanen er Finse;
- konflikten nådde eit toppunkt i januar

sentralvinkel

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

vinkel med toppunktet i sentrum av ein sirkel;

til skilnad frå periferivinkel