Avansert søk

Nynorskordboka 6 oppslagsord

i same slengen

Tyding og bruk

med det same ein er i gang;

på éin gong;

samstundes;

Sjå: sleng

Døme

dei pussa opp badet og tok vaskerommet i same slengen

slengje, slenge 2

slengja, slenga

verb

Opphav

norrønt sløngva, kanskje med innverknad frå lågtysk slengen; opphavleg av slenge (

Tyding og bruk

hive på ein kraftfull eller uvyrden måte;
kaste (2, 1)
Døme
- han slengde jakka frå seg;
- dei går og slengjer med armane;
- ho slengjer seg ned i nærmaste stol;
- keeperen slengde seg etter ballen;
- guten slengde seg om halsen til mora;
- han slengde seg frå grein til grein
sende (på slump)
Døme
- slengje i veg eit skot

Faste uttrykk

slengje drit
snakke fornærmande eller nedsetjande
dei sit berre og slengjer drit;
dei slengde drit til læraren;
ingen skal få slengje drit om far min!
slengje seg med
tilfeldig følgje med andre
kan eg slengje meg med på turen?

sleng 1

substantiv hankjønn

Opphav

Tyding og bruk

slengjande rørsle;
kast, sving
Døme
- gjere ein sleng med foten;
- få sleng på bilen i ein sving
særmerkt stil
Døme
- han har ein eigen sleng på handskrifta
om bukse: ekstra vidde nede i beinet;
jamfør slengbukse
Døme
- dei gjekk i bukser med sleng
innskot (2), omkvede (1)
- - ettersleng
  - mellomsleng

Faste uttrykk

få sleng på noko
få skikk på noko;
få dreis på noko
no tek vi til å få sleng på sakene
i same slengen
med det same ein er i gang;
på éin gong;
samstundes
dei pussa opp badet og tok vaskerommet i same slengen

slengen

adjektiv

Tyding og bruk

som sleng eller slingrar;
ustø
Døme
- kjelken var slengen
ulenkeleg
som slengjer bort sakene sine
hag (2, hendig (1

bengel

substantiv hankjønn

Opphav

frå lågtysk og nederlandsk ‘stokk, kjepp’, samanheng med norrønt banga; jamfør banke (

Tyding og bruk

(lang og slengen) unggut;
gutunge
sleivete, rå unggut;
lømmel

hengslete

adjektiv

Tyding og bruk

med slapp og slengen kroppshaldning;

Døme

ein lang, hengslete kar