Avansert søk

Nynorskordboka 3 oppslagsord

snøbærbusk

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

prydbusk med kvite, seige bær som sit på busken utover vinteren;

Symphoricarpos albus

seig

adjektiv

Opphav

norrønt seigr; samanheng med sige

Tyding og bruk

tjukk og kleimen;
tjuktflytande;
slimete, viskøs
Døme
- seig som sirup;
- slimet var seigt
som kan bøyast og strekkjast utan å breste;
mjuk og sterk;
til skilnad frå møyr (1), sprø (1)
Døme
- biffen er seig;
- ein seig vidjekvist;
- seige rundstykke
som er vanskeleg og tek lang tid å gjere;
dryg (1)
Døme
- eit seigt arbeid;
- den siste brekka er seig
(sterk og) uthaldande
Døme
- ein seig kar;
- ho er seig og held ut lenge
sein (1), treg (1)
Døme
- vere seig i vendinga

Faste uttrykk

vere eit seigt, gammalt skinn
vere særs uthaldande;
vere ein som aldri gjev opp

slit

substantiv inkjekjønn

Opphav

norrønt slit

Tyding og bruk

det å slite (2, 4);
hardt arbeid;
strev (1)
Døme
- det seige slitet;
- det var eit slit å få varene heim;
- det vart mykje slit og strev før vi nådde toppen;
- vi greidde det med mykje slit og kav
det at noko slitst;
slitasje
Døme
- buksa var blank av slit
strekk (1, 3)
Døme
- få eit slit i ryggen
verk i kroppen, særleg etter å ha teke for hardt i;
smerte
Døme
- eit sviande slit i mellomgolvet