Gå til hovudinnhald
Tilgjenge
ordbøkene.no, Bokmålsordboka og Nynorskordboka

Avansert søk

Vanleg søk
Søkjehjelp
8 treff

Nynorskordboka 8 oppslagsord

rall

substantiv hankjønn eller inkjekjønn

Opphav

tyding 1 av ralle (2; tyding 2 av ralle (3

Tyding og bruk

  1. Døme
    • han gav seg i rall med henne;
    • dei hygde seg med mat og god rall;
    • røde og rall
  2. godt humør;
    god stemning;
    Døme
    • mykje rall og gøy

Faste uttrykk

  • på rall
    1. på rangel (1
      • han var på rall heile helga
    2. på reise;
      på rek (1)
      • katten er ute på rall;
      • han drog på rall og fisketurar
Artikkelside

ralle 2

ralla

verb

Opphav

lydord; jamfør rale

Tyding og bruk

snakke mykje;
skravle, røde (4
Døme
  • sitje og ralle
Artikkelside

ralle 1

ralla

verb

Opphav

dansk; jamfør ralle (2

Tyding og bruk

gje frå seg ein gurglande eller surklande lyd (når ein pustar)
Døme
  • han seig saman og ralla
  • brukt som adjektiv:
    • ein rallande dødslyd
Artikkelside

rale

rala

verb

Opphav

samanheng med ralle (2

Tyding og bruk

snakke mykje;
prate tull, vase
Artikkelside

radle

radla

verb

Opphav

truleg av ralle (2

Tyding og bruk

prate om laust og fast;
Artikkelside

rigle 2

rigla

verb

Opphav

jamfør islandsk hrygla ‘ralling’

Tyding og bruk

Artikkelside

gurgle

gurgla

verb

Opphav

frå tysk; truleg lydord

Tyding og bruk

  1. skylje munn og svelg med ein rallande lyd
    Døme
    • gurgle halsen;
    • gurgle seg
  2. Døme
    • det gurglar i halsen;
    • det gurglar i bekken
Artikkelside

rallar

substantiv hankjønn

Opphav

frå svensk, truleg av rallväg ‘jernbane’; jamfør ralle (3

Tyding og bruk

om eldre forhold: omreisande anleggsarbeidar, særleg på jernbane- eller veganlegg;
Artikkelside