Avansert søk

Nynorskordboka 2 oppslagsord

halme

halma

verb

Tyding og bruk

skjere kornstråa i ei viss høgd frå rota
Døme
- halme for høgt
leggje halm på jorda til vern eller rotning
Døme
- halme ertene

halma

substantiv hankjønn

Opphav

av gresk (h)alma ‘hopp, sprang’

Tyding og bruk

brettspel med brikker for to eller fire personar, kjent frå oldtida