Avansert søk

Bokmålsordboka 0 oppslagsord

substantiv hankjønn

adjektiv

norrønt ýztr; jamfør ytre (

som er lengst ute;
som ligg lengst borte (frå midten);
motsett inst
Døme
- bu på den ytste garden;
- reise til dei ytste øyane;
- sitje på ytste odden;
- frå den ytste landsenden;
- skrelle av det ytste skalet;
- ta plaster på den ytste delen av fingeren
- brukt som adverb:
  balansere ytst på kanten;
  han sat ytst på benken;
  fiske ytst ute på neset;
  ytst hadde han ein tjukk genser
av høgste grad;
sterkast, best, mest ekstrem
Døme
- i den ytste einsemd;
- i den ytste naud;
- desse synspunkta blir rekna til ytste venstrefløy
med mest ugagnleg utfall;
verst
Døme
- til dei ytste konsekvensar;
- i ytste fall kan han straffast med fengsel

den ytste dagen
domedag
gjere sitt ytste
gjere det ein kan;
yte sitt beste
til det ytste
til grensa av det moglege;
i aller høgste grad
spenninga er driven til det ytste;
utnytte noko til det ytste;
han er harmfull til det ytste

substantiv hankjønn

apokalypˋse

av gresk apokalypsis ‘avsløring’, av kalyptein ‘dekkje, løyne’

religiøs skrift (1, 3) som taler om hendingane i dei siste tider og på domedag;
verdas undergang (1)
Døme
- Johannes openberring er ein apokalypse
i overført tyding: katastrofal hending som øydelegg alt
Døme
- ein økonomisk apokalypse