Avansert søk

Nynorskordboka 5 oppslagsord

knert

substantiv hankjønn

Opphav

samanheng med knort

Tyding og bruk

dram, støyt (5)
Døme
- ta seg ein knert
noko lite i sitt slag
Døme
- den vesle knerten av ein planet
liten person;
plugg (2)
Døme
- knerten hadde begynt på skulen

knerte 1

knerta

verb

Opphav

Tyding og bruk

hogge raskt og smått
skyte
Døme
- knerte og skyte;
- knerte ned ein fugl
slå
Døme
- knerte til nokon
drikke;
jamfør knert (1)
Døme
- knerte ei flaske brandy

knerte 2

knerta

verb

Opphav

truleg same opphav som knerte (

Tyding og bruk

gneste, knette (1)

støyt

substantiv hankjønn

Opphav

norrønt steytr

Tyding og bruk

det å støyte;
dunk (2, 2), slag (1, 1)
Døme
- få ein støyt i hovudet;
- bilane braka saman i ein ofseleg støyt
- - dolkestøyt
  - kulestøyt
  - samanstøyt
brå smerte og muskelkontraksjon valda av kortvarig elektrisk impuls
Døme
- få støyt når ein skiftar lyspære
brå oppleving av glede, smerte, redsle eller liknande;
stikk (1, 1)
Døme
- kjenne ein støyt av glede;
- det gjekk ein støyt gjennom meg
brå rørsle;
kast (4), rykk, tak
Døme
- brystet heva seg i korte støytar
slurk alkohol;
dram, knert (1)
Døme
- ta seg ein god støyt
skarp eller knapp lyd
Døme
- toget gav ein støyt i fløyta
- - trompetstøyt
øving i vektlyfting;
jamfør rykk (3)
Døme
- greie 90 kg i støyt
liten lêrlapp til bot (4)
- - tåstøyt

Faste uttrykk

gje støyten til
vere utløysande årsak til;
gje startsignal til
setje inn støyten
satse fullt og heilt
han sette inn støyten i andre omgang
stå for ein støyt
tole harde tak eller slag
ta støyten
ta på seg ansvaret for noko eller utsetje seg for noko plagsamt eller vanskeleg
ordføraren måtte ta støyten for den dårlege styringa

kolokvinter

substantiv hankjønn

Opphav

Tyding og bruk

dram, knert (1)

Døme

ta seg ein kolokvinter