Gå til hovedinnhold
Tilgjengelighet
ordbøkene.no, Bokmålsordboka og Nynorskordboka

Avansert søk

Enkelt søk
Om avansert søk
147 treff

Nynorskordboka 147 oppslagsord

kant 1

substantiv hankjønn

Opphav

gjennom gammalfransk cant, italiensk canto ‘hjørne, krok’ og latin ‘hjulring’; frå gresk kanthos

Tyding og bruk

  1. skjeringslinje mellom to sideflater;
    hjørne, spiss
    Døme
    • høvle kanten
  2. ytste del eller rand
    Døme
    • kanten av bordet
  3. smalaste side;
    Døme
    • liggje kant i kant;
    • stå på kant
  4. side, retning
    Døme
    • vere frå den kanten av landet;
    • sjå seg om til alle kantar;
    • eg ventar ikkje noko godt frå den kanten;
    • kva for kant kjem du frå?

Faste uttrykk

  • frynsete i kanten
    moralsk tvilsam, ikkje heilt heiderleg
  • ha skarpe kantar
    vere vanskeleg å omgåast
  • kome på kant med
    bli usamd med;
    kome i motsetnad til
  • på ein kant
    (lett) rusa
  • på kanten
    på grensa til det ein kan godta eller akseptere
    • vere heilt på kanten av det forsvarlege;
    • graffiti som er på kanten
Artikkelside

kant 2

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

det å kante (1);
einskilt fall eller kast
Døme
  • rulle kant i kant
Artikkelside

kante

kanta

verb

Opphav

av kant (1

Tyding og bruk

  1. velte, ramle i koll;
  2. setje kant på
    Døme
    • kåpa var kanta med skinn
  3. danne kant rundt
Artikkelside

strekmåt

substantiv inkjekjønn

Opphav

jamfør måte (3

Tyding og bruk

reiskap til å dra ein strek parallelt til ein kant med;
jamfør måt (2)
Artikkelside

vegkant

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

kant eller side av vegen med skråning mot veggrøfta
Døme
  • stå i vegkanten;
  • sjå opp for lause vegkantar
Artikkelside

bakkant 2

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

  1. bakre kant, motsett side
    Døme
    • i bakkant av tomta
  2. Døme
    • i bakkant av ferien
Artikkelside

underkant

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

nedste kant
Døme
  • underkanten på veggstokkane

Faste uttrykk

  • i underkant av
    litt under
    • i underkant av tusen kroner;
    • dette er i underkant av kva ein kunne forvente
Artikkelside

velte 2

velta

verb

Opphav

norrønt velta

Tyding og bruk

  1. falle eller rulle (2, 1) over ende;
    Døme
    • kua valt i bratta;
    • steinane valt kant i kant nedover lia
  2. kome fram i stor mengd;
    Døme
    • røyken velt fram;
    • snøen berre valt ned;
    • ei ekkel kjensle valt opp i meg
Artikkelside

vankant

substantiv hankjønn

Opphav

frå lågtysk; av van-

Tyding og bruk

  1. runda eller ikkje reinskoren kant;
    side med bork på skurdlast
  2. skurdlast med vankant (1)
    Døme
    • vankant og kvist
Artikkelside

valvind

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

tendens blant veljarane før og under eit val (3, 2)
Døme
  • kva kant blæs valvinden til denne gongen?
Artikkelside