tilbehøyr
substantiv inkjekjønn
Opphav
gjennom bokmål; frå lågtysk tobehoreTyding og bruk
- noko som normalt høyrer til noko;utstyr eller gjenstand som blir brukt saman med noko
Døme
- da eg kjøpte mobilen, fekk eg med deksel og høyretelefonar som tilbehøyr
- mat som ein et saman med ein rett
Døme
- vi har ofte ertestuing som tilbehøyr til kjøtkakene