Nynorskordboka
vikeplikt
substantiv hokjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ei vikeplikt | vikeplikta | vikeplikter | vikepliktene |
Tyding og bruk
plikt til å vike (1, 4) for andre trafikantar
Døme
- ha vikeplikt for trafikk frå høgre