vind 1
substantiv hankjønn
Opphav
norrønt vindrTyding og bruk
- luft som er i meir eller mindre sterk rørsle
Døme
- vinden blæs kaldt frå aust;
- vinden står inn frå havet;
- ha vinden i ryggen;
- leggje båten opp mot vinden;
- gå ute i all slags vind og vêr;
- lett som ein vind;
- sterk vind;
- finne ly for vinden;
- flagga blafra i vinden;
- vinden suser i trea
- som etterledd i ord som
- austavind
- fønvind
- nordanvind
- sidevind
- sønnanvind
- vestavind
- i overført tyding: tendens (2)
Døme
- det bles nye vindar over landet;
- vere upåverka av politiske vindar
Døme
- sleppe ein vind
Faste uttrykk
- i vindenpå moten;
aktuell (2), in, populær (1)- med turné og nytt album er artisten i vinden for tida
- jag etter vindverksemd eller tiltak som er heilt fåfengd
- forhandlingane var berre jag etter vind
- kva veg vinden blæskorleis ei sak utviklar seg
- det er ikkje godt å seie kva veg vinden blæs;
- det spørst kva veg vinden blæs;
- han såg kva veg vinden bles
- snu/vende kappa etter vindenstø det som for tida er mest populært
- partiet får kritikk for å snu kappa etter vinden;
- ein lyt halde på prinsippa sine framfor å vende kappa etter vinden
- spreie for alle vindarsende i alle retningar;
oppløyse- formuen vart spreidd for alle vindar
- vind i seglamedgang;
suksess- firmaet har vind i segla for tida