Avansert søk

Nynorskordboka 101 oppslagsord

stutt

adjektiv

Opphav

norrønt stuttr

Tyding og bruk

som ikkje er lang;
kort (2, 1)
Døme
- ei stutt samtale;
- vere stutt, men breivaksen
- brukt som adverb:
  svare stutt
kald, tverr, uvenleg
Døme
- vere stutt på det

whippet

substantiv hankjønn

Uttale

vipˊpit

Opphav

frå engelsk, diminutiv av whip ‘pisk’

Tyding og bruk

liten engelsk mynde med stutt og glatt hårlag

vindkast

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

stutt, sterk vind

Døme

eit vindkast reiv taket av løa;
det kjem vindkast med orkan styrke

vindbye, vindbøye

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

sterk og stutt vind

vindblaff

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

stutt og veik vindgust

Døme

eit vindblaff stryk gjennom håret

vignett

substantiv hankjønn

Uttale

vignetˊt eller vinjetˊt

Opphav

frå fransk, diminutiv av vigne ‘vinranke’

Tyding og bruk

lita, dekorativ teikning (opphavleg av ei vinranke) på tittelbladet i ei bok eller føre eller etter kvart kapittel
karakteriserande kjennemerke;
stutt kjenningsmelodi
Døme
- programmet opnar med ein kort vignett

snåptur

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

stutt tur eller vitjing;

snuppete

adjektiv

Tyding og bruk

kort, stutt;

Døme

små og snuppete klede

snuppeleg

adjektiv

Tyding og bruk

knapp, stutt;

avkorta, tverr

snubbete

adjektiv

Tyding og bruk

kort (, 5), stutt (2);

Døme

eit snubbete svar

Resultat per side: