Avansert søk

Nynorskordboka 16 oppslagsord

substantiv hankjønn eller hokjønn

retning innanfor ei kunstform;

substantiv hankjønn

substantiv hankjønn

stilart i møbelkunst, interiørkunst og kunsthandverk, prega av usymmetrisk ornamentikk (2) og lette og grasiøse uttrykksmiddel

substantiv hankjønn

frå fransk, av rocaille ‘dekorasjon av muslingar, korallar, stein og liknande’

stilart med snirklete og usymmetrisk utsmykking, med ornament som utvikla seg frå barokken (2
smaksretning i litteratur, målarkunst og musikk kring 1725–1770 med sans for det forfina, lette og grasiøse

substantiv hankjønn

norrønt stíll ‘skrivemåte’; av latin stilus ‘griffel’

skriftleg eller munnleg uttrykksmåte
Døme
- litterær stil;
- munnleg stil;
- stilen i fortelijnga
- - eventyrstil
  - kansellistil
  - sagastil
smakfull, forfina måte
Døme
- ei framferd med stil og eleganse
måte å te seg på;
heilskapleg preg
Døme
- i kjend stil;
- det han sa i framhaldet, var heilt i stil med innleiinga
kunstnarleg form eller uttrykk;
stilart
Døme
- ei kyrkje i romansk stil;
- eit hus i gammal stil;
- høyre musikk der stilen minner om ein operette
- - empirestil
  - rokokkostil
i skulen: skriftleg framstilling av eit emne
Døme
- skrive norsk stil
- - sidemålsstil
kroppsføring under ei idrettsøving
Døme
- gå i mål i fin stil
stilkarakter, til dømes i hopp
Døme
- hoppe til 18 i stil

i stor stil
med vidtrekkjande dimensjonar
drive i stor stil
kome ut av stilen
miste kontrollen eller fatninga
stå i stil med/til
passe til;
harmonere med
nye hus må stå i stil med eksisterande hus;
betalinga står ikkje i stil til belastninga