Avansert søk

Eitt treff

Nynorskordboka 1 oppslagsord

servitutt

substantiv hankjønn eller inkjekjønn

Opphav

gjennom tysk; frå latin, av servus ‘slave, træl’

Tyding og bruk

hefte (1, 3) på fast eigedom som gjev ein annan enn eigaren ein viss bruksrett eller rett til å nekte visse disposisjonar
Døme
  • eit servitutt som gjev grannane vegrett over garden