Avansert søk

Nynorskordboka 2 oppslagsord

substantiv hankjønn

frå latin ‘hjuleike, stråle’

i geometri: rett linje frå sentrum i ein sirkel eller ei kule ut til periferien eller overflata;

forkorta r

substantiv hankjønn

av latin circulus ‘liten ring’, av circus ‘krins’

krum, lukka linje der alle punkta ligg like langt frå sentrum
Døme
- teikne ein sirkel
plan figur som blir avgrensa av ein sirkel (1)
Døme
- flatevidda til ein sirkel er lik kvadratet av radiusen multiplisert med 3,14
ring av personar eller ting;
krins (1)
Døme
- dei stod i ein sirkel
gruppe personar som høyrer saman ut frå virkefelt, interesser eller liknande;
krins (2)
Døme
- dei ferdast i sirklar som var ukjende for han
- - lesesirkel
  - studiesirkel