Gå til hovudinnhald
Tilgjenge
ordbøkene.no
, Bokmålsordboka og Nynorskordboka
Bokmålsordboka og Nynorskordboka
NN
Nettsidespråk,
, Display language
, Мова
Meny
Hjelp
Om ordbøkene
Innstillingar
Kontakt oss
NN
Nettsidespråk,
, Display language
, Мова
Avansert søk
Vanleg søk
Ordbøker
Begge ordbøkene
Bokmålsordboka
Nynorskordboka
Søk
Oppslagsord
Med bøygde former
Fritekstsøk
Ordklasse
alle
verb
substantiv
adjektiv
pronomen
determinativ
adverb
preposisjonar
konjunksjonar
subjunksjonar
interjeksjonar
Nullstill
Listevisning
Søkjehjelp
4 treff
Nynorskordboka
4
oppslagsord
overlegen
adjektiv
Vis bøying
Opphav
frå
lågtysk
, opphavleg ‘som ligg oppe på motstandaren i ein brytekamp’
Tyding og bruk
meir dugande, betre
;
i særklasse
;
suveren
(
2
II)
Døme
ho var heilt overlegen i alt
klar
(
1
I
, 7)
Døme
ein overlegen siger
brukt som adverb:
vinne overlegent
som har store tankar om seg sjølv
;
hoven, innbilsk, sjølvgod
Døme
ein overlegen fyr
Artikkelside
rasisme
substantiv
hankjønn
Vis bøying
Opphav
frå
engelsk
;
av
rase
(
1
I)
Tyding og bruk
diskriminering av eller fiendtleg haldning til menneske på grunn av deira hudfarge, etnisitet, religion eller kultur
menneskesyn, politikk
eller
ideologi som byggjer på ei oppfatning om at visse folkegrupper er overlegne
;
jamfør
rase
(
1
I
, 2)
Artikkelside
raseideologi
substantiv
hankjønn
Vis bøying
Tyding og bruk
ideologi basert på utdaterte teoriar om
rase
(
1
I
, 2)
, som hevdar at visse folkeslag er fysisk og åndeleg overlegne
Døme
nazistisk raseideologi
Artikkelside
mannssjåvinisme
substantiv
hankjønn
Vis bøying
Opphav
jamfør
engelsk
male chauvinism
Tyding og bruk
innstilling hos menn som går ut på at dei er overlegne i høve til kvinner
Artikkelside