Avansert søk

Nynorskordboka 5 oppslagsord

landstripe

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

smalt område med land (, 1)

Døme

det er berre ei smal landstripe mellom dei to buktene

kyst

substantiv hankjønn

Opphav

gjennom tysk og gammalfransk; frå latin costa ‘side’

Tyding og bruk

landstripe langs havet;

havstrand, havside

Døme

reise langs kysten;
framande kystar;
folk ved kysten

Faste uttrykk

kysten er klar
det er trygt;
det er ingen fare for å møte hindringar

elvebredd

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

landstripe langs kanten av ei elv;

elvebreidd, elvebard

Døme

fiske frå elvebredda

eid 2

substantiv inkjekjønn

Opphav

norrønt eið

Tyding og bruk

landstripe med vatn på sidene som bind saman to landområde
sidedal der ein lett kan kome over frå eit strøk (bygdelag eller liknande) til eit anna

elvebreidd, elvebreidde

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

landstripe langs kanten av ei elv;

elvebard, elvebredd

Døme

gå tur langs elvebreidda;
det ligg ein båt ved elvebreidda