Avansert søk

Vanleg søk

Nynorskordboka 8 oppslagsord

ekspedere

ekspedera

verb

Opphav

av latin expedire ‘gjere ferdig, frigjere’

Tyding og bruk

gjere ferdig, ordne (2);
sende (3, 1)
Døme
- ekspedere ei sensitiv sak;
- nokon må ekspedere alle ordrane som kjem inn;
- ekspedere ballen i mål;
- ekspedere pakka rett til mottakaren
betene kundar, pasientar eller liknande
Døme
- ekspedere ein kunde;
- ho ekspederer i ein butikk
gjere det av med;
kvitte seg med;
drepe (1)
Døme
- ein leigemordar som skal ekspedere motstandaren;
- ekspedere tusenvis av sniglar

Artikkelside

postkontor

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

kontor eller lokale som tek imot og ekspederer post og utfører andre tenester som høyrer inn under Posten (

Døme

mange tradisjonelle postkontor er no erstatta av post i butikk;
kjøpe frimerke på postkontoret

Artikkelside

ekspedisjonskontor

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

stad der ein ekspederer kundar;

kontor (4) som yter tenester til publikum

Artikkelside

ekspeditør

substantiv hankjønn

Opphav

frå fransk; jamfør ekspeditrise

Tyding og bruk

person som ekspederer kundar i forretning, varer til transport, billettar for reisande eller liknande

Artikkelside

lagerekspeditør

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

person som ekspederer varer frå lager;

jamfør ekspeditør

Artikkelside

betalingsterminal

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

terminal (2) som ekspederer transaksjonar frå betalingskort

Artikkelside

kasserar

substantiv hankjønn

Opphav

gjennom tysk; frå italiensk cassiere, av cassa ‘kasse’

Tyding og bruk

person som tek seg av inn- og utbetalingar, rekneskap (1) og liknande i ei forretning, ein organisasjon og liknande
Døme
- han er kasserar i husflidslaget
tilsett i bank som sit i kassa og ekspederer kundar
Døme
- den maskerte ranaren trua kasseraren

Artikkelside

skrankebetening

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

personale som ekspederer publikum ved ein skranke (1)

Artikkelside