Gå til hovudinnhald
Tilgjenge
ordbøkene.no, Bokmålsordboka og Nynorskordboka

Avansert søk

Vanleg søk
Søkjehjelp
7 treff

Nynorskordboka 7 oppslagsord

domfelling

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

det å felle dom (1, 1)
Artikkelside

dom 1

substantiv hankjønn

Opphav

norrønt dómr, jamfør tysk tun og engelsk do ‘gjere’; jamfør -dom

Tyding og bruk

  1. sluttavgjerd i ei rettssak
    Døme
    • felle ein dom;
    • domen lyder på to års fengsel;
    • dom utan vilkår;
    • ein mild dom;
    • anke ein dom;
    • utan lov og dom
  2. Døme
    • min dom om kunstverket

Faste uttrykk

  • dom på vilkår
  • dom utan vilkår
    dom som må sonast
  • i dyre domar
    svært dyrt
  • kome opp til doms
    om sak for retten: vere klar til domfelling
  • setje seg til doms over
    fordøme, døme, kritisere
  • utan lov og dom
    utan rettargang
    • bli fengsla utan lov og dom
Artikkelside

kome opp til doms

Tyding og bruk

om sak for retten: vere klar til domfelling;
Sjå: dom
Artikkelside

rettsoppgjer

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

handsaming og domfelling i ein rett;
rettsleg oppgjer
Døme
  • rettsoppgjeret etter krigen
Artikkelside

justis

substantiv hankjønn

Opphav

av latin justitia ‘rettferd’; jamfør just

Tyding og bruk

  1. verksemda til domstolane;
    Døme
    • dødsstraff er ei barbarisk form for justis
  2. disiplin, orden
    Døme
    • halde streng justis
Artikkelside

justismord

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

domfelling og straffing av ein uskuldig
Artikkelside

døming, dømming

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

det å døme (2;
Døme
  • rettferdig døming i retten;
  • ha røynsle frå internasjonal døming;
  • døming av stilpoeng;
  • det må bli slutt på døming ut frå utsjånaden
Artikkelside