Avansert søk

Eitt treff

Nynorskordboka 6 oppslagsord

bravo 1

substantiv inkjekjønn

Opphav

av bravo (2

Tyding og bruk

Døme
  • eit rungande bravo

bravo 2

interjeksjon

Opphav

frå italiensk ‘djerv, framifrå’

Tyding og bruk

brukt som hyllingsrop
Døme
  • bravo! ropte publikum

bra

adjektiv

Opphav

frå fransk brave; same opphav som bravo (2

Tyding og bruk

  1. som har tilfredsstillande eigenskapar;
    Døme
    • bra vêr;
    • eit veldig bra tilbod;
    • ein bra stad å bu;
    • det vart ein bra dag;
    • frukt og grønt er bra for oss
    • brukt som adverb:
      • det gjekk bra med han;
      • ein organisasjon som fungerer veldig bra;
      • ha det bra!
  2. ved god helse;
    Døme
    • ho vart ikkje heilt bra att
  3. etter måten stor;
    ikkje liten;
    Døme
    • gå eit bra stykke;
    • ha bra med tid
    • brukt som gradsadverb: temmeleg
      • vere bra svolten;
      • vi er bra nøgde med resultatet
  4. Døme
    • bra folk;
    • det var ei bra jente

Faste uttrykk

  • vel og bra
    oftast følgd av ei innvending: godt og tenleg (men likevel ikkje godt nok)
    • å auke tilskotet med 10 millionar er vel og bra, men det monnar ikkje mykje

bravur

substantiv hankjønn

Uttale

bravuˊr

Opphav

gjennom fransk bravoure, frå italiensk ‘mot, dugleik’; same opphav som bravo (2

Tyding og bruk

overtydande dugleik;
god teknikk
Døme
  • utføre noko med bravur

bravorop

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

hyllingsrop som uttrykkjer oppgløding, vyrdnad eller liknande;
det å rope bravo (2

bravissimo

interjeksjon

Uttale

bravisˊsimo

Opphav

frå italiensk , superlativ av bravo; jamfør bravo (2

Tyding og bruk

brukt som hyllingsrop
Døme
  • bravo bravissimo!