Gå til hovudinnhald
Tilgjenge
ordbøkene.no, Bokmålsordboka og Nynorskordboka

Avansert søk

Vanleg søk
Søkjehjelp
52 treff

Nynorskordboka 52 oppslagsord

bølgje 2, bylgje 2, bølge 2

bølgja, bylgja, bølga

verb

Opphav

av bølgje (1

Tyding og bruk

  1. gå i bølgjer
    Døme
    • det bølgjar på fjorden
    • brukt som adjektiv
      • eit bølgjande hav
  2. vere i uroleg rørsle
    Døme
    • kornåkeren bølgjar i vinden;
    • spelet bølgja fram og attende på midtbana;
    • kjenslene bølgja gjennom henne
Artikkelside

bølgje 1, bylgje 1, bølge 1

substantiv hokjønn

Opphav

norrønt bylgja, samanheng med ball (1 og belg; opphavleg ‘noko svellande’

Tyding og bruk

  1. kvelvd rygg (med tilsvarande søkk) som lagar seg på overflata av vatn, og som ser ut til å røre seg bortetter;
    Døme
    • storm og høge bølgjer;
    • bølgjene slo mot stranda
  2. i overført tyding: noko som minner om ei bølgje (1, 1);
    noko som strøymer fram eller breier seg
    Døme
    • teltduken gjekk i bølgjer i den harde vinden;
    • ha bølgjer i håret;
    • ei bølgje av grashopper;
    • den grøne bølgja;
    • ei bølgje av glede gjekk gjennom han;
    • saka skapte bølgjer i partiet;
    • bølgjene frå revolusjonen;
    • den nye bølgja i fransk film
  3. i fysikk: det at ei lokal tilstandsendring spreier seg i eit medium
    Døme
    • elektromagnetiske bølgjer

Faste uttrykk

  • gå i bølgjer
    gå opp og ned
  • segle på bølgja den blå
    vere til sjøs
Artikkelside

tidvassbølgje, tidvassbylgje, tidvassbølge

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

bølgje som oppstår i elvemunningar og tronge fjordar i samband med tidvatn (1)
Artikkelside

vekkingsbølgje, vekkingsbylgje, vekkingsbølge

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

Artikkelside

våg 2

substantiv hokjønn

Opphav

samanheng med våg (3

Tyding og bruk

bølgjegang (etter storm)
Døme
  • vågene vaska opp på stranda
Artikkelside

båre 3

båra

verb

Opphav

norrønt bára; av båre (2

Tyding og bruk

bølgje (2, danne bølgjer
Døme
  • havet bårar og bryt
Artikkelside

båre 2

substantiv hokjønn

Opphav

norrønt bára; av bere (3

Tyding og bruk

Døme
  • store bårer på havet
Artikkelside

undulansfeber

substantiv hankjønn

Opphav

av latin undula ‘lita bølgje’

Tyding og bruk

infeksjonssjukdom som vekslar mellom periodar med og utan feber
Artikkelside

vor 2, vòr 2, vorr 2

substantiv hankjønn

Opphav

norrønt vǫr ‘kjølvatn, åretak’ og vǫrr ‘åretak, bølgje’

Tyding og bruk

  1. rørsle i vassyta etter noko, til dømes ein båt, fisk, fugl, eit åretak eller liknande;
    Døme
    • dei rodde i vorane etter oss;
    • voren etter størja;
    • vorane nedanfor fossen
  2. stykke ein båt sig fram for kvart åretak
    Døme
    • dei rodde alle vorane
Artikkelside

gåre 1

substantiv hankjønn eller hokjønn

Opphav

jamfør islandsk gára, gári; truleg samanheng med gard

Tyding og bruk

  1. ring, stripe eller bølgje i vatn på grunn av vind eller båt
    Døme
    • gårer på vatnet
  2. årring på tre
Artikkelside