Avansert søk

Nynorskordboka 7 oppslagsord

stussleg

adjektiv

Opphav

truleg av stuss (

Tyding og bruk

som ikkje vekkjer interesse eller engasjement;
keisam, trist
Døme
- det er stussleg å vere aleine;
- det var ein stussleg sommar
i dårleg forfatning
Døme
- ein stussleg stad med lite omskifte

stuss 3

substantiv hankjønn

Opphav

Tyding og bruk

tvil, nøling
Døme
- kome i stuss om noko
sprett av ball
Døme
- målet kom etter ein stuss frå midtbanespelaren

stuss 1

substantiv hankjønn

Opphav

Tyding og bruk

lett klipp
Døme
- han treng ein stuss
- - nakkestuss
pynt, stas
Døme
- kome i sin finaste stuss
oppstyr, ståk;
jamfør oppstuss

kort 2

adjektiv

Opphav

norrønt kortr, gjennom lågtysk; frå latin curtus ‘avstytt’

Tyding og bruk

som er liten i utstrekning, ikkje lang;
stutt (1)
Døme
- eit kort vegstykke;
- ei kort bukse;
- gjere kortare
med små mellomrom, i snøgt tempo
Døme
- ha kort pust
om framstilling, stil: i eller med få ord
Døme
- ei kort melding
ikkje seig eller smidig
Døme
- deigen vart så kort
om svar: stuss (4;
stutt (2), avvisande
Døme
- svare kort

Faste uttrykk

gjere eit hovud kortare
avrette ved å hogge hovudet av
gjere kort prosess
straffe, gjere det av med (nokon) i ein fart;
handle raskt;
ikkje vente med å utføre
kome til kort
ikkje strekkje til;
mislykkast
kort og godt
stutt sagt;
rett og slett
det var kort og godt eit hendeleg uhell
trekkje det kortaste strået
tape (2, 2)

stuss 4

adjektiv

Opphav

frå tysk; samanheng med stuss (

Tyding og bruk

ordknapp, mutt

Døme

stuss og tverr

bakstuss

substantiv hankjønn

Opphav

jamfør stuss (

Tyding og bruk

oppstuss

substantiv inkjekjønn

Opphav

av lågtysk upstutzig ‘som støyter imot’; jamfør stuss (

Tyding og bruk

stor merksemd;

bråk, oppstyr, uro

Døme

det vart mykje oppstuss kring denne saka;
dei lagde veldig oppstuss;
eg ville ikkje ha alt dette oppstusset