Avansert søk

Nynorskordboka 2 oppslagsord

kittel

substantiv hankjønn

Opphav

frå tysk, samanheng med arabisk qutun ‘bomull’; jamfør kattun

Tyding og bruk

frakk til å ha over andre klede i visse yrke

Døme

ein lege i kvit kittel

kasakk

substantiv hankjønn

Opphav

gjennom fransk, frå italiensk; opphavleg frå persisk

Tyding og bruk

lang bluse eller kittel for kvinner
om eldre forhold: knelang overdel på militæruniform