Gå til hovudinnhald
Tilgjenge
ordbøkene.no
, Bokmålsordboka og Nynorskordboka
Bokmålsordboka og Nynorskordboka
NN
Nettsidespråk,
, Display language
, Мова
Meny
Hjelp
Om ordbøkene
Innstillingar
Kontakt oss
NN
Nettsidespråk,
, Display language
, Мова
Avansert søk
Vanleg søk
Ordbøker
Begge ordbøkene
Bokmålsordboka
Nynorskordboka
Søk
Oppslagsord
Med bøygde former
Fritekstsøk
Ordklasse
alle
verb
substantiv
adjektiv
pronomen
determinativ
adverb
preposisjonar
konjunksjonar
subjunksjonar
interjeksjonar
Nullstill
Listevisning
Søkjehjelp
4 treff
Nynorskordboka
4
oppslagsord
forkava
adjektiv
Vis bøying
Opphav
av
for-
(
1
I)
og
kave
(
3
III)
Tyding og bruk
fylt av strev og mas
;
travel, oppjaga
Døme
forkava menneske
;
det var ei forkava stemning i rommet
brukt som adverb
sett deg ned og ver stille, sa ho forkava
Artikkelside
forjaga
adjektiv
Vis bøying
Opphav
frå
lågtysk
eller
tysk
Tyding og bruk
forkava
,
rastlaus
;
nervøs
(3)
,
uroleg
(5)
Døme
han har levd eit vondt og forjaga liv
Artikkelside
oppkava
adjektiv
Vis bøying
Opphav
jamfør
kave
(
3
III)
Tyding og bruk
oppøst, forkava, stressa
Døme
vere oppkava av arbeidspresset
Artikkelside
halse
2
II
halsa
verb
Vis bøying
Tyding og bruk
om hund: jage eller fare gøyande mot
eller
etter dyr, folk eller køyretøy
;
illgøy
Døme
høyre hunden halse
;
halse og flyge
om person: skunde seg forkava av stad
Døme
ho halsa i veg
brukt som adverb:
han kom halsande i siste liten
Artikkelside