Gå til hovudinnhald
Tilgjenge
ordbøkene.no, Bokmålsordboka og Nynorskordboka

Avansert søk

Vanleg søk
Søkjehjelp
16 treff

Bokmålsordboka 0 oppslagsord

Nynorskordboka 16 oppslagsord

sambuar

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

  1. partnar (2) som ein bur og lever saman med utan å vere gift
  2. person som ein deler bustad med
Artikkelside

sambu 1

substantiv hankjønn

Opphav

jamfør -bu (1

Tyding og bruk

Artikkelside

særbuar

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

person i eit parforhold som bur for seg sjølv;
til skilnad frå sambuar (1)
Døme
  • vi er særbuarar, men besøker kvarandre ofte
Artikkelside

samlivspartnar

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

person ein deler livet med;
ektefelle, partnar, sambuar
Artikkelside

svigers

substantiv ubøyeleg

Opphav

jamfør sviger-

Tyding og bruk

samnemning for foreldra til ektefelle, sambuar eller kjærast;
svigerforeldre
Døme
  • feire jul hos svigers;
  • låna hytta til svigers
Artikkelside

svigerson

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

mann som er gift eller sambuar med dottera eller sonen;
Artikkelside

svigerinne

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

  1. syster til ektefellen eller sambuaren;
  2. kvinne som er gift eller sambuar med eit sysken av ein sjølv
  3. kvinne som er gift eller sambuar med eit sysken av ektefellen eller sambuaren
Artikkelside

svigerdotter

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

kvinne som er gift eller sambuar med sonen eller dottera;
Artikkelside

stebarn

substantiv inkjekjønn

Opphav

av ste-

Tyding og bruk

  1. barn som ein ektefelle eller sambuar har frå eit tidlegare ekteskap eller forhold;
    jamfør bonusbarn
    Døme
    • han såg på stebarnet som sitt eige
  2. i overført tyding: person, institusjon eller liknande som blir urettvist behandla
    Døme
    • eit stebarn i samfunnet;
    • dei kunstneriske faga har vorte stebarn i skulen
Artikkelside

einsleg

adjektiv

Opphav

norrønt einsligr; av ein (2

Tyding og bruk

  1. som det er éin av;
    som er aleine, for seg sjølv
    Døme
    • ei einsleg svale;
    • eit einsleg tre
  2. som ikkje er gift eller sambuar;
    som bur aleine
    Døme
    • einsleg mor
    • brukt som substantiv
      • både einslege og familiefolk
  3. om stad: avsides (1)
    Døme
    • ein einsleg gard;
    • det er så einsleg der
Artikkelside