Avansert søk

16 treff

Bokmålsordboka 0 oppslagsord

Nynorskordboka 16 oppslagsord

særeigen

adjektiv

Tyding og bruk

særmerkt, spesiell
Døme
  • ei særeiga røyst;
  • ei heilt særeiga utstilling

forteljeteknikk

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

teknikk (1) og metode ein bruker når ein lagar ei forteljing;
Døme
  • ein særeigen forteljeteknikk

spesifikk

adjektiv

Opphav

frå fransk

Tyding og bruk

særeigen, typisk
Døme
  • nye medikament med svært spesifikke verknader
  • brukt som adverb:
    • eit spesifikt norsk problem

spesialbehandle

spesialbehandla

verb

Tyding og bruk

behandle på ein særeigen måte
Døme
  • det er urett å spesialbehandle ei gruppe i kommunen
  • brukt som adjektiv:
    • kle huset med spesialbehandla trebord

spesialavfall

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

avfall som kan føre til farleg forureining og derfor skal handsamast på ein særeigen måte

talemåte

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

  1. måte å tale eller snakke på
    Døme
    • ha ein særeigen talemåte
  2. tomt prat;
    Døme
    • kome med politiske talemåtar

spesiell

adjektiv

Opphav

gjennom tysk, frå fransk special; av latin species ‘art, slag’

Tyding og bruk

særeigen, særleg, særskild
Døme
  • eit spesielt høve;
  • ha ei spesiell form for humor;
  • ha spesielle anlegg for noko;
  • boka er for spesiell til å bli bestseljar;
  • han er noko spesiell
  • brukt som adverb:
    • spesielt vil eg takke dei tilsette

bondsk

adjektiv

Tyding og bruk

ofte nedsetjande: særeigen for folk på landsbygda;

merkeleg

adjektiv

Opphav

norrønt merkiligr

Tyding og bruk

  1. påfallande;
    rar, underleg
    Døme
    • eit merkeleg innfall;
    • eit merkeleg samantreff;
    • det er merkeleg kor seint det går
    • brukt som adverb
      • eg nådde bussen, merkeleg nok;
      • ho tok det merkeleg roleg
  2. særeigen;
    interessant
    Døme
    • ei merkeleg hending

deterministisk

adjektiv

Tyding og bruk

som høyrer til eller er særeigen for determinisme