vektor
substantiv hankjønn
Uttale
vekˊtor, i fleirtal vekˊtorar eller vektoˊrarOpphav
frå latin, av vehere ‘føre, bere’Tyding og bruk
- matematisk eining som uttrykkjer mengd og retning
Døme
- fart kan uttrykkjast som ein vektor
- i medisin: vesen som overfører smitte;
Døme
- insekt er ein typisk vektor