Artikkelside

Nynorskordboka

substantiv hankjønn

norrønt vinr; samanheng med latin venus ‘venleik’

person ein har eit nært forhold til, og som ein har mykje omgang med;
særs god kjenning, kamerat (1)
Døme
- ein god ven;
- ha mange vener;
- skal vi vere vener?
- møte slekt og vener;
- hei på deg, gode ven!
- ho er ein nær ven av familien;
- eg trur ikkje vi skal vere vener meir
- - barndomsven
  - besteven
  - hjarteven
  - omgangsven
- brukt som kjæleord:
  godt å sjå deg, venen min!
  kjære venen min;
  gjekk det bra, litle ven?
person eller dyr som har eit forsonleg eller godmodig forhold til nokon eller noko
Døme
- skilje mellom ven og fiende;
- bli vener att etter usemja;
- vi treng dragkraft frå våre vener i pressa;
- hund og katt kan vere gode vener;
- ikkje skyt, vi kjem som vener
kjærast
Døme
- få seg ein ny ven
medlem i visse kristne trussamfunn
Døme
- Smiths vener
- - pinseven
person som har ei særleg interesse eller glede av noko
Døme
- vere ven med naturen;
- ein sann ven av gode historier
- - dyreven
  - noregsven
støttespelar (3), tilhengjar (1);
jamfør veneforeining
Døme
- starte kronerulling blant vener av museet;
- ein mangeårig ven av klubben
person som har positiv omgang med noko
Døme
- vi var ikkje heilt ven med ballen i dag;
- eg har aldri vore ven med kroppen min
brukt i ubunden form fleirtal om enkelperson
Døme
- ho har eg vore vener med lenge;
- han prøvde å bli vener med den nye sjefen

vår ven
brukt spøkefullt om person, dyr eller fenomen som alle kjenner (og har kjær)
maten hadde ikkje vorte like god utan vår ven grisen