Artikkelside

Nynorskordboka

vankunnig

adjektiv
Bøyningstabell for dette adjektivet
eintalfleirtal
hankjønn /
hokjønn
inkjekjønnbunden form
vankunnigvankunnigvankunnigevankunnige

Opphav

norrønt vankunnigr; av van-

Tyding og bruk

som manglar kunnskap;
som ikkje har kjennskap til noko;