Nynorskordboka
valfart
substantiv hankjønn eller hokjønn
| kjønn | eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form | |
| hankjønn | ein valfart | valfarten | valfartar | valfartane |
| hokjønn | ei valfart | valfarta | valfarter | valfartene |
Opphav
frå tysk; førsteleddet av wallen ‘vandre’Tyding og bruk
- reise til ein heilag stad;
- i overført tyding: reise til ein stad eller ei hending som trekkjer til seg mykje folk;
Døme
- det var reine valfarten til Holmenkollen