Artikkelside

Nynorskordboka

uvesen

substantiv inkjekjønn

Bøyningstabell for dette substantivet
eintal		fleirtal
ubunden form	bunden form	ubunden form	bunden form
eit uvesen	uvesenet	uvesen	uvesena

Opphav

etter tysk

Tyding og bruk

noko forkasteleg eller fælt;
uskikk, styggedom
Døme
- uvesenet med å leggje att skrot i naturen;
- få bukt med uvesenet
spetakkel (1), ståk (1)
Døme
- det er inga grunn til å lage uvesen over ein slik filleting