Nynorskordboka
ulideleg
adjektiv
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| hankjønn / hokjønn | inkjekjønn | bunden form | |
| ulideleg | ulideleg | ulidelege | ulidelege |
| gradbøying | ||
|---|---|---|
| komparativ | superlativ ubunden form | superlativ bunden form |
| ulidelegare | ulidelegast | ulidelegaste |
Opphav
av lide (1Tyding og bruk
- som ikkje er til å halde ut;
Døme
- ulideleg sorg
- brukt som adverb:
- kampen var ulideleg spennande
Døme
- det er så ulideleg å seie nei òg
- lite tiltalande;
Døme
- eit ulideleg menneske;
- ulideleg framferd