Nynorskordboka
strete 1
substantiv inkjekjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| eit strete | stretet | strete | streta |
Opphav
norrønt stræti, gjennom gammalengelsk, frå latin strata (via) ‘jamna, brulagd (veg), i tydinga til strete (1, 2) frå engelsk strait, av latin strictus ‘stram, trong’; jamfør striktTyding og bruk
- smal gate
Døme
- gå ut på gater og strete
- smalt, trongt sund (1
Døme
- sigle gjennom stretet mellom Korsika og Sardinia;
- det smale stretet inn til Svartehavet