Nynorskordboka
skjønarmine, skjønnarmine
substantiv hokjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ei skjønarmine | skjønarmina | skjønarminer | skjønarminene |
| ei skjønnarmine | skjønnarmina | skjønnarminer | skjønnarminene |
Tyding og bruk
mine (1 som syner at ein trur at ein har greie på noko