Nynorskordboka
røffel
substantiv hankjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein røffel | røffelen | røflar | røflane |
Opphav
frå tyskTyding og bruk
skarp irettesetjing;
refsing, skrape (1
Døme
- få ein røffel
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein røffel | røffelen | røflar | røflane |