Nynorskordboka
eksaminator
substantiv hankjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein eksaminator | eksaminatoren | eksaminatorar | eksaminatorane |
Uttale
eksaminaˊtor, i fleirtal eksaminaˊtorar eller eksaminatoˊrarTyding og bruk
person som eksaminerer ein eksamenskandidat
Døme
- etter ein munnleg eksamen drøftar sensor karakteren med eksaminator